Προβεβλημένα

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΥΘΥΝΩΝ

1

Advertisements
Προβεβλημένα

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ ΤΕΥΧΟΣ Α — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν» Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος Α (νέα σειρά), Καλοκαίρι 2018, 152 σελ.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Ὁ θεολογῶν πνευματικὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ Παπαδιαμάντης, τοῦ Δημητρίου Τσάκωνα
  • Τὰ σύγχρονα προβλήματα τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ
  • Ἡ ἑλληνικὴ καὶ ἡ δυτικὴ ἀντίληψη περὶ οἰκονομίας, τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη
  • Εἶναι ἡ μετανάστευση ἀντικαταστάσεως ἐντοπίου πληθυσμοῦ ἡ λύση στὴν μείωση καὶ τὴν γήρανση τοῦ πληθυσμοῦ; τοῦ Τομέα Πληθυσμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν
  • Μετανάστευση: Ὁ ἐφεδρικὸς στρατὸς τοῦ κεφαλαίου, τοῦ Ἀλαῖν ντὲ Μπενουᾶ
  • Ἡ ψυχολογία τῆς σύγχρονης Ἀριστερᾶς, τοῦ Τὲντ Καζύνσκι
  • Ὁ παράφορος θαυμασμὸς τοῦ Χίτλερ γιὰ τὸν Κεμὰλ Ἀτατούρκ, τοῦ Χαλὶλ Καραβελὶ
  • Τὸ κίνημα ἀνεξαρτησίας τοῦ Πόντου καὶ ἡ γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων, τοῦ Ἀλὶ Σαϊτ Τσετίνογλου
  • Ἡ κόκκινη μηλιά, δένδρο μυστικὸ τοῦ Παραδείσου, τοῦ Κοσμᾶ Μεγαλομμάτη
  • Τὸ ἑλληνόπουλο, τοῦ Ἀλμπὲρ Καμὺ
  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ Περικλῆς Γιαννόπουλος: Περὶ τέχνης

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΚΟΝΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παραθέτουμε ἀπόσπασμα ἀπό τὸ βιβλίο Παναγιώτης Κονδύλης, ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ-Ἀπαντήσεις σὲ 28 ἐρωτήματα, Ἐκδόσεις Νεφέλη, Ἀθήνα 1998, σελ. 63-68 και 79-80, ὅπου ὁ Παναγιώτης Κονδύλης ἐκφράζει τὶς ἀπόψεις του γιὰ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα.

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παραθέτουμε τὸ βιβλίο τοῦ Περικλῆ Γιαννόπουλου «Νέον Πνεῦμα»

Ὁ Π. Γιαννόπουλος (1871-1910) ἀποτελεῖ κορυφαία μορφὴ τοῦ πνευματικοῦ κινήματος τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ στὸν 20ὸ αἰώνα, στὶς τέχνες, τὴν αισθητική, τὴν φιλοσοφία, τὴν πολιτική.

Ὁ ἀνωτέρω τίτλος τῆς ἀνάρτησης εἶναι δικός μας (ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ ΔΙΕΞΕΡΧΟΜΑΙ) Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ»

ΟΙ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΟΙ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ

τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

(Πρέπει νὰ διευκρινήσωμε πὼς ὁ ὑποφαινόμενος καθηγητὴς Πανεπιστημίου εἶναι καὶ νομοταγὴς πολίτης τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν, κράτους ποὺ βασίζεται στὴν Παλιγγενεσία τοῦ 1821, καὶ πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ νέο ἡμερολόγιο. Ξέρει ὅμως ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, σὲ ἀντίθεση μὲ αὐτὴν τῶν Καθολικῶν, δὲν γνωρίζει οὔτε Ἱερὰ Ἐξέταση, οὔτε «nihil obstat» καὶ «imprimatur» τῆς παπικῆς λογοκρισίας, καὶ πὼς τὸν μὴ Γραικύλο δὲν φοβίζουν οἱ ἀντικονφορμιστικὲς ἰδέες.)

«Γιορτάσαμε» ἐφέτος (σ.σ. 1996) 175 χρόνια γραικυλισμοῦ. Τὸ φαινόμενο τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς εἶναι τεράστιο γιὰ νὰ ἠμπορεῖ ν’ ἀναλυθεῖ ἐπιστημονικὰ σὲ τοῦτες τὶς ἐλάχιστες σελίδες. Εἶναι καὶ φοβερὰ ἐπώδυνο γιὰ ὅλους μας ὅταν μᾶς στήνουν μπροστὰ στὸν ἐξομολογητὴ-ψυχαναλυτὴ τῆς δικῆς μας Ἱστορίας. Συνέχεια ανάγνωσης «ΟΙ ΓΡΑΙΚΥΛΟΙ»

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ1

τοῦ Γεωργίου Φλωρόφσκυ

Ι

Ὁ χριστιανισμὸς εἶναι βασικὰ κοινωνικὴ θρησκεία. Ὑπάρχει ἕνα παλιὸ λατινικὸ ρητό: Ἕνας Χριστιανὸς ἴσον κανένας. Κανένας Χριστιανὸς δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀληθινὰ Χριστιανὸς σὰν μονήρης καὶ ἀπομονωμένη ὕπαρξη. Ὁ Χριστιανισμὸς δὲν εἶναι πρωταρχικὰ δόγμα ἤ τάξη ποὺ τὰ ἄτομα θὰ μποροῦσαν νὰ υἱοθετήσουν γιὰ προσωπική τους χρήση καὶ καθοδήγηση. Ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἀκριβῶς κοινότητα, δηλαδή, ἡ Ἐκκλησία. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἄποψη ὑπάρχει προφανὴς συνέχεια παλαιοῦ καὶ νέου μηνύματος. Οἱ Χριστιανοὶ εἶναι «ὁ νέος Ἰσραήλ». Ἡ ὅλη φρασεολογία τῶν Γραφῶν εἶναι ἐξόχως ὁδηγητική. Ἡ Διαθήκη, ἡ Βασιλεία, ἡ Ἐκκλησία, «ἔθνος ἅγιον, λαὸς περιούσιος». Ὁ ἀφηρημένος ὅρος «Χριστιανὸς» εἶναι προφανῶς μεταγενέστερος. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ὁ Χριστιανισμὸς εἶχε κοινωνικὸ χαρακτήρα. Τὸ ὅλο πλαίσιο τῆς χριστιανικῆς ὑπάρξεως εἶναι κοινωνικὸ καὶ ὀργανικό. Ὅλα τὰ χριστιανικὰ μυστήρια εἶναι οὐσιαστικὰ «κοινωνικὰ μυστήρια», δηλ. μυστήρια ἐνσωματώσεως. Ἡ χριστιανικὴ λατρεία εἶναι ὡσαύτως κοινὴ λατρεία, publica et communis oratio κατὰ τὴν φράση τοῦ Ἁγ. Κυπριανοῦ. Ὅθεν τὸ νὰ οἰκοδομήσωμε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σημαίνει νὰ οἰκοδομήσωμε νέα κοινωνία, καὶ κατὰ συνέπειαν νὰ ἀνοικοδομήσωμε τὴν ἀνθρώπινη κοινωνία σὲ νέα βάση. Ὑπερτονίσθηκε πάντοτε τὸ ὁμόθυμον καὶ ἡ κοινὴ ζωή. Ἕνα ἀπὸ τὰ παλαιότερα ὀνόματα τῶν Χριστιανῶν ἦταν ἁπλῶς «ἀδελφοί». Ἡ Ἐκκλησία ἦταν καὶ ἔπρεπε νὰ γίνη δημιουργικὴ εἰκόνα κατὰ τὸ θεῖο ὑπόδειγμα. Τρία πρόσωπα μὰ ἕνας Θεός. Κατὰ ταῦτα, στὴν Ἐκκλησία, ὅλοι ἔπρεπε νὰ ὁλοκληρωθοῦν σ’ ἕνα σῶμα.

Συνέχεια ανάγνωσης «ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ»

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΣ ΠΛΗΘΩΝ»

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΣΠΑΡΤΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: «Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΜΙΣΤΟΣ ΠΛΗΘΩΝ»

 

Η ΕΥΤΥΧΙΑ, ΥΨΙΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Alexander_and_AristotleΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Η ΕΥΤΥΧΙΑ, ΥΨΙΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Ἠθικὰ Νικομάχεια (1095α 17-35 καὶ 1095 β15-1096 α10)

Στὸ ἀπόσπασμα ποὺ ἀκολουθεῖ ὁ Ἀριστοτέλης κάνει λόγο γιὰ τὸν τελικὸ καὶ ὕψιστο σκοπὸ κάθε ἀνθρώπινης δραστηριότητας: τὴν εὐτυχία (εὐδαιμονία). Τὰ ἄμεσα ἀγαθὰ ποὺ ἐπιδιώκουν οἱ ἄνθρωποι μὲ τὶς ἐνέργειές τους δὲν εἶναι παρὰ τὰ μέσα γιὰ τὴν πραγματοποίηση τῆς ευτυχίας τους. Οἱ ἀπόψεις ὅμως τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὴν ἔννοια (περιεχόμενο) τῆς εὐτυχίας παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία καὶ ἐπηρεάζονται εἴτε ἀπὸ τὶς περιστάσεις εἴτε ἀπὸ τὸν τρόπο ζωῆς ποὺ ἀκολουθοῦν. Τρεῖς εἶναι οἱ συνηθέστεροι τρόποι ζωῆς: ὁ ἀπολαυστικός, μὲ τὸν ὁποῖο ἐπιδιώκονται ὑλικὲς ἀπολαύσεις ἀποκλειστικά, καὶ αὐτὸν προτιμοῦν συνήθως οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι καὶ μάλιστα οἱ ἁπλοϊκοὶ καὶ ἀμόρφωτοι· ὁ πολιτικός, μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ἄνθρωποι τῆς πολιτικῆς δράσης ἐπιζητοῦν τιμὲς καὶ ἀξιώματα, τὰ ὁποῖα σύμφωνα μὲ τὸν Ἀριστοτέλη δὲν ὁδηγοῦν στὴν εὐτυχία, γιατὶ δὲν εἶναι πραγματικά ἀγαθά: ἡ ἀπόκτησή τους ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὶς διαθέσεις καὶ τὶς ἀποφάσεις ἄλλων, τῶν συμπολιτῶν, ἐνῶ ἀντίθετα, τὸ πραγματικὸ ἀγαθὸ εἶναι μόνιμο καὶ ἀναφαίρετο. Ὁ τρίτος τρόπος ζωῆς, ὁ θεωρητικός, ἀφορᾶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς γνώσης, ὅσους δηλαδὴ ἀγωνίζονται μὲ τὴ λογικὴ νὰ συλλάβουν τὸ νόημα τῆς ζωῆς, τὰ προβλήματά της, τὶς δυνάμεις ποὺ τὴ ρυθμίζουν καὶ τοὺς σκοπούς της.

Γιὰ τὸν Ἀριστοτέλη ἡ εὐτυχία εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐνάρετης ζωῆς. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀρετὴ ὑπάρχουν καὶ ἐξωτερικοὶ ὅροι ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐξαρτᾶται ἡ εὐτυχία: ἡ ὑγεία, ἡ ἐπάρκεια τῶν βιοποριστικῶν ἀγαθῶν κ.ἄ. Τέλος, πραγματοποιεῖται μόνο μέσα στὴν ὀργανωμένη κοινωνία, ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος εἶναι “πολιτικὸν ζῶον”. Γι’ αὐτὸ ὁ σωστὸς πολιτικὸς ἔχει ὑποχρέωση, μὲ τοὺς νόμους ποὺ θεσπίζει, νὰ συντρέχει τοὺς πολίτες στὴν ἄσκηση τῆς ἀρετῆς καὶ στὴν ἐπίτευξη τῆς εὐτυχίας τους.

Παραθέτουμε ἕνα ἀπόσπασμα καὶ ἀκολουθεῖ ἀπόδοση στὰ νέα ἑλληνικά.

Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΕΥΤΥΧΙΑ, ΥΨΙΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη

α) Ἕνας ἄσημος βίος

Στὴν πινακοθήκη τῶν Ἑλλήνων ἡρώων ή ἀνάρτηση τῆς μορφῆς τοῦ Ἰωάννου Ῥωμανίδη ἠμπορεῖ νὰ ξενίση. Ἡ ζωή του ἦταν μουντή. Τὸ συγγραφικό του ἔργο σχετικὰ ἰσχνὸ καὶ ἐπαναληπτικό. Καμμία διάκριση δὲν τὸν ἀνεβίβασε στὸ ἐπικοινωνιακὸ βάθρο. Οὔτε ὑπῆρξε μοναχός, πνευματικὸς πατέρας σὲ φημισμένη μονὴ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οὔτε στυλίτης στήν εἴσοδο τοῦ αὐτοκρατορικοῦ μελάθρου στὴν Κωνσταντινούπολη, οὔτε περιεφέρετο ὡς Διογένης μὲ σκισμένο ῥάσο, διότι ῥάσο δὲν ἐφόρη στοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Δὲν ἐπαρουσιάζετο ποτὲ στὸ ῥαδιόφωνο, τὴν τηλεόραση καὶ τὶς ἐφημερίδες. Πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του παρέμενε σπίτι του, μὲ συγγραφικὸ καὶ ἐπικοινωνιακὸ ἐργαλεῖο τὸ διαδίκτυο. Σπανίως ἄνοιγε τὴν ταχυδρομικὴ θυρίδα του καὶ ὡς ʺσύγχρονος παπάςʺ ἐκάθητο ὧρες στὸν ὑπολογιστή του. Ἐκτὸς ἑνὸς στενοῦ θεολογικοῦ κύκλου, ἐλάχιστοι τὸν ἐγνώριζαν, οὐδεὶς σχεδὸν ἠδύνατο νὰ διαβάση τὰ δύο βασικὰ του βιβλία, διότι ἦσαν δυσεύρετα καὶ σπανίως ἐπανεκδίδοντο. Συνεργάτης τοῦ περιοδικοῦ μου Ἐνδιάμεση Περιοχή, μαζὶ μὲ τὸν π. Γεώργιο Μεταλληνό, τὸν πλέον στενό του φίλο, ἐπανελάμβανε συχνὰ τὰ ἴδια ὀλιγάριθμα συγγράμματα του καὶ τὶς δημοσιευμένες πανεπιστημιακές του παραδόσεις.

Συνέχεια ανάγνωσης «ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΜΑΝΙΔΗΣ: Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ»