Προβεβλημένα

ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΥΠΡΑΙΟΥ, Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΣΜΟΥ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ, ἐκδόσεις «Ἔξοδος», Ἀθήνα, 2019

 

Ἔχουμε τὴν ἰδιαίτερη χαρὰ νὰ ἐκδώσουμε τὸ βιβλίο αὐτό, ποὺ μόλις κυκλοφόρησε, ἕνα βιβλίο ἄκρως πρωτότυπο, γραμμένο σὲ ἁπλὴ γλῶσσα καὶ μὲ πάρα πολὺ ἐνδιαφέρον.

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΣΜΟΥ:
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΙΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΙΤΣΙΚΗ

ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΥΠΡΑΙΟΥ

(188 σελ.)

 

ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΙΤΕ

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

ὅρος «ἑλληνοτουρκισμός» περιγράφει φ’ ἑνὸς τὸ πολιτισμικ φαινόμενο τῆς σμώσεως μεταξἑλληνισμοῦ καὶ τουρκισμοῦ ἀπὸ τὸν 11ο αἰῶνα καὶ ἔπειτα, καὶ ἀφ’ τέρου τὴν ἰδεολογία ποὺ προσβλέπει στσυγκρότηση μις ἑλληνοτουρκικῆς κρατικς ὀντότητας ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ τοῦ φαινομένου. Τπαρὸν βιβλίο ἐξετάζει τὴν ἱστορικὴ ἐξέλιξη τῆς συγκεκριμένης ἰδεολογίας, κδιπλώνοντας μία μακρὰ κολουθία σημαινόντων ἀνθρώπων ποὺ πεστήριξαν τὴν ἰδέα τῆς ἑλληνοτουρκικῆς πολιτικῆς ἑνοποίησης: τὸν ὕστερο Βυζαντινὸ φιλόσοφο Γεώργιο Τραπεζούντιο (15ος αἰῶνας)· τὸν Ἕλληνα πολιτικὸ Τυπάλδο-Ἰακωβάτο, τὸν Ὀθωμανὸ ἐπιχειρηματία Σκαλιέρη, τὸν Ὀθωμανὸ Σουλτάνο Μουρὰτ Ε΄, τὸν Ὀθωμανὸ τραπεζίτη Ζαρίφη, τὸν Ὀθωμανὸ πολιτικὸ Καραθεοδωρ Πασ καὶ τοὺς Ἕλληνες διανοουμένους Δραγούμη καὶ Σουλιώτη-Νικολαΐδη (μέσα 19ου αἰῶνα ἕως τὸ 1920)· τὶς δυὸ μεγαλύτερες πολιτικές προσωπικότητες στν σύγχρονη ἱστορία τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Τουρκίας, λευθέριο Βενιζέλο καὶ Κεμλ Ἀτατοὺρκ (1928-1933)· τοὺς ἡγέτες τῶν συγκαιρινῶν στρατιωτικῶν καθεστώτων στὶς δύο χῶρες νάμεσα στὸ 1968 καὶ τὸ 1973· καὶ, τέλος, τὸν πιφανέστερο θεωρητικ τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ στς μέρες μας, καθηγητ Δημήτρη Κιτσίκη. Γενικῶς μελέτη μαρτυρ τὴν διαχρονικότητα τῆς ελληνοτουρκιστικς ἰδεολογίας, παρὰ τὶς περιοδικὲς ρήξεις καὶ τὸν παραδοσιακό ἀνταγωνισμὸ μεταξὺ λλήνων κα Τούρκων.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Χρστος Κυπραος γεννήθηκε στὴν Ἀθήνα τ 1985. Κατάγεται ἀπὸ τὴ Σμύρνη, τ Σάμο, τν Ζάκυνθο καὶ τὴν Ἀκαρνανία. πόφοιτος τῆς Νομικῆς Ἀθηνῶν (2009), μ μεταπτυχιακς σπουδς στΔιεθνς Δίκαιο, τὶς Διεθνες Σχέσεις καὶ τὴν Ἱστορία στ Πανεπιστήμιο το Νόττινγχαμ (2010-11), στ İstanbul Bilgi Üniversitesi (2011-13) καὶ στὸ Sciences Po Paris (2013-14). Ἀπὸ τὸ 2014 εἶναιποψήφιος Διδάκτωρ Νομικῆς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Βασιλείας καὶ ἐρευνητὴς στὸ Ἰνστιτοῦτο Συγκριτικο Δημοσίου καὶ Διεθνοῦς Δικαίου Max Planck τῆς Γερμανίας.

 

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

χουμε τὴν ἰδιαίτερη χαρὰ νὰ ἐκδώσουμε τὸ βιβλίο ποὺ κρατᾶτε στὰ χέρια σας, ἕνα βιβλίο ἄκρως πρωτότυπο, γραμμένο σὲ ἁπλὴ γλῶσσα καὶ μὲ πάρα πολὺ ἐνδιαφέρον.

Ἡ ἰδέα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ἔχει μιὰ ἱστορία 565 ἐτῶν. Τόσο ἡ παλαιότητά της ὅσο καὶ ἡ ἀντοχή της μέσα στὸν χρόνο καταδεικνύουν ὅτι πρόκειται γιὰ μία πολὺ σοβαρὴ ὑπόθεση, ποὺ διαθέτει γερὲς ἱστορικὲς ρίζες καὶ μεγάλο στρατηγικὸ βάθος.

Ὁ ἑλληνοτουρκισμὸς διατυπώνεται τὴν ἴδια τὴν χρονιὰ τῆς Ἁλώσεως ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο, μὲ τὴν περίφημη πραγματεία του «Περὶ τῆς ἀληθείας τῆς τῶν χριστιανῶν πίστεως» (1453), τὴν ὁποία ἔγραψε γιὰ νὰ τὴν ἀποστείλει στὸν Μωάμεθ Β΄ τὸν Πορθητή, ὁ ὁποῖος μετὰ τὴν Ἅλωση ἀναγορεύθηκε «Αὐτοκράτωρ τῶν Ρωμαίων», ποὺ ἦταν ὁ τίτλος τῶν Αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου (Αὐτοκρατορία τῆς Ρωμανίας).

Ἡ ἰδέα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ἀφορμᾶται μὲν ἀπὸ τὴν κατάληψη τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς Τούρκους ἀλλὰ στὴν πραγματικότητα στηρίζεται στὴν ὕπαρξη ἐπὶ 2.500 ἔτη μιᾶς οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας μὲ ἐπίκεντρό της τὸ Αἰγαῖο Πέλαγος καὶ τὰ Στενὰ τοῦ Βοσπόρου.

Ἡ Αὐτοκρατορία αὐτὴ στηρίζεται στὴν ἐπὶ χιλιετίες σταθερὴ παρουσία τοῦ ἑλληνισμοῦ στὸν αἰγαιακὸ χῶρο. Ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἀδιανόητος χωρὶς τὸ Αἰγαῖο, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ τὸ φυσικό του ἐνδιαίτημα. Κατὰ συνέπεια, τὸ κλειδὶ τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ εἶναι ἡ ἑνοποίηση τῶν ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου: τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς Δυτικῆς Ἀνατολίας (Δυτικὴ Μικρὰ Ἀσία). Ἡ ἑνοποίηση αὐτὴ ἀποτελεῖ ὑπαρξιακὴ ἀνάγκη τοῦ ἑλληνισμοῦ, διότι αὐτὸ ἐπιτάσσει τὸ ἱστορικό του πεπρωμένο. Διαμέσου τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ὁ ἑλληνισμὸς διεκδικεῖ τὴν ἑνοποίηση τοῦ φυσικοῦ του ἱστορικοῦ χώρου. Ἡ ἕνωση τῶν ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου μπορεῖ νὰ πραγματοποιηθεῖ μὲ δύο τρόπους: μὲ πολεμικὰ ἢ μὲ εἰρηνικὰ μέσα, μὲ τὴν κατάκτηση ἢ μὲ τὴν ἀφομοίωση τῆς Δυτικῆς Ἀνατολίας. Ἡ πολεμικὴ κατάκτηση ἦταν ἡ πολιτικὴ ποὺ μετῆλθε ὁ ἑλληνικὸς ἐθνικισμός.

Ὁ ἐθνικισμὸς εἶναι μία ἰδεολογία τῆς Νεώτερης Εὐρωπαϊκῆς Δύσης (ὅπως καὶ ἡ ἴδια ἡ ἔννοια τῆς ἰδεολογίας), ἡ ὁποία ἀπηχοῦσε τὴν ἐθνικὴ συνειδητοποίηση τῶν δυτικοευρωπαϊκῶν λαῶν καὶ ἐξυπηρετοῦσε τὶς ἰδιαίτερες ἀνάγκες τους, συνδέοντας τὸν σχηματισμὸ τοῦ ἔθνους μὲ τὸ αἴτημα δημιουργίας ἐθνικοῦ κράτους. Ὁ ἐθνικισμὸς διαδόθηκε ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Δύση σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο μέσω τῆς ἐξάπλωσης τοῦ καπιταλισμοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἄλλοι λαοὶ τοῦ κόσμου νὰ βλέπουν τὸν ἑαυτό τους παραμορφωμένο, μὲ τὸν τρόπο ποὺ ἔβλεπαν τὸν ἑαυτό τους οἱ Εὐρωπαῖοι τῆς Δύσης.

Μὲ τὴν δημιουργία τοῦ πρώτου ἑλληνικοῦ κράτους στὴν νεώτερη ἱστορία τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους οἱ Ἕλληνες ἀπέκτησαν γιὰ πρώτη φορᾶ ἐθνικὸ κράτος, ἀφοῦ προηγουμένως ζοῦσαν εἴτε σὲ πόλεις-κράτη εἴτε σὲ αὐτοκρατορίες. Λίγο μετὰ τὴν δημιουργία τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους ὁ πρῶτος συνταγματικὸς πρωθυπουργός, Ἰωάννης Κωλέττης, ἀρχηγὸς τοῦ «γαλλικοῦ κόμματος», διατύπωσε, τὸ 1844, τὴν Μεγάλη Ἰδέα, ἡ ὁποία υἱοθετήθηκε ἀπὸ τὴν πολιτικὴ τάξη τῆς χώρας καὶ δέσποσε στὴν πολιτικὴ σκηνὴ ἕως τὸ 1922.

Ἡ Μεγάλη Ἰδέα ἦταν τὸ θεμέλιο τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ ἀποσκοποῦσε στὴν ἐνσωμάτωση στὸ ἑλλαδικὸ κράτος ὅλων τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν τῆς εὐρύτερης περιοχῆς («Ἑλλάδα τῶν τριῶν ἠπείρων καὶ τῶν πέντε θαλασσῶν»). Ἐπρόκειτο, στὴν πραγματικότητα, γιὰ ἕνα ἐγχείρημα ἀνάκτησης τῶν χαμένων ἐδαφῶν τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας καὶ δημιουργίας ἑνὸς μεγάλου ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους. Τὸ ἀπόγειο τῆς Μεγάλης Ἰδέας ἦταν ἡ Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία, ἡ ὁποία κατέληξε στὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή. Ὁ ἑλληνικὸς ἐθνικισμὸς ἀπέτυχε οἰκτρὰ νὰ ἑνοποιήσει τὶς ἀκτὲς τοῦ Αἰγαίου καὶ ὁδήγησε στὴν ἐξαφάνιση τῆς τρισχιλιετοῦς παρουσίας τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Μικρὰ Ἀσία.

Ὁ ἑλληνοτουρκισμὸς εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς εἰρηνικῆς ἕνωσης τῶν αἰγαιακῶν ἀκτῶν καὶ ἀφομοίωσης τῆς Δυτικῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶναι σοβαρὸ λάθος νὰ συγχέεται μὲ τὴν πολιτικὴ τοῦ ἐθνικοῦ ἐνδοτισμοῦ στὰ ἑλληνοτουρκικὰ θέματα.

Κατὰ συνέπεια δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ ἐθνικῶς ἀπαράδεκτες προτάσεις, ὅπως ὁ διαμοιρασμὸς τοῦ Αἰγαίου μεταξὺ Ἑλλάδας καὶ Τουρκίας, ἡ συνεκμετάλλευση τοῦ Αἰγαίου μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν, ἡ ἀναγνώριση τουρκικῆς μειονότητας στὴν Δυτικὴ Θράκη (πράγμα ποὺ δὲν ἀναγνωρίζει ἡ Συνθήκη τῆς Λωζάνης), ἡ ὁποία θὰ τὴν μετατρέψει σὲ δεύτερο Κοσσυφοπέδιο, ἢ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Καστελόριζου ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη (ΑΟΖ), ἡ ὁποία εἶναι πράξη ἐθνικῆς αὐτοχειρίας.

Δὲν ἐκφυλίζεται σὲ πολιτικάντικες γελοιότητες, ὅπως τὰ ζεϊμπέκικα τοῦ Γεωργάκη Παπανδρέου μὲ τὸν ἐκλιπόντα Τζὲμ καὶ τὶς κουμπαριὲς μεταξὺ Καραμανλῆ καὶ Ἐρντογᾶν, οὔτε ἐκφράζεται μὲ ἐφηβικὲς ἀστειότητες τοῦ τύπου «τὸ Αἰγαῖο ἀνήκει στὰ ψάρια του». Δὲν ἐπιδιώκει τὸν πόλεμο, ἀλλὰ δὲν ἀποδέχεται τὸν ἐνδοτισμὸ τῶν Ἰμίων. Ὁ ἑλληνοτουρκισμὸς ἀποκλείει τὸν ἐθνικισμὸ ἀλλὰ ἀποκλείει ἐπίσης τὸν ἐνδοτισμὸ καὶ τὸν ἐθνομηδενισμό.

Ὁ ἑλληνοτουρκισμὸς ἐπιδιώκει τὴν ἀναβάθμιση τοῦ ρόλου τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ ὄχι τοῦ τουρκισμοῦ (τουρκικὸς ἐθνικισμὸς ἤ τουρκικὸς νεοοθωμανισμὸς), ἀφοῦ διεκδικεῖ ἕναν κατ’ ἐξοχὴν ἑλληνικὸ ἱστορικὸ χῶρο, τὴν Δυτικὴ Ἀνατολία, χωρὶς νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἐκδίωξη ἢ τὴν ὑποδούλωση τοῦ τουρκικοῦ στοιχείου ἀλλὰ τὴν φιλία καὶ τὴν συνεργασία. Ὅπως ἀποκρούει τὸν ἑλληνικὸ ἐθνικισμό, μὲ τὰ καταστροφικά του ἀποτελέσματα γιὰ τὸν ἑλληνισμό, δὲν ἐγκλωβίζεται στὴν μίζερη ἀντίληψη «δὲν παραχωροῦμε τίποτα, δὲν διεκδικοῦμε τίποτα». Ὁ ἑλληνοτουρκισμὸς εἶναι δυναμικὰ διεκδικητικὸς ὄχι μέσω τῶν ὅπλων ἀλλὰ μέσω τῆς ἱστορίας, ὄχι μέσω τῆς χωματοφαγίας τοῦ ἑλλαδισμοῦ ἀλλὰ τῆς οἰκουμενικότητας τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Οἱ σημερινὲς δυνατότητες τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπέχουν μακρὰν ἀπὸ τὸν πτωχοπροδρομισμὸ τῆς σημερινῆς πολιτικῆς τάξης τῆς χώρας καὶ ἡ ἰδέα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ἀποκτᾶ σήμερα μεγάλη ἐπικαιρότητα ἀκριβῶς λόγω αὐτῶν τῶν δυνατοτήτων, ποὺ μποροῦν νὰ ἀναδείξουν τὴν χώρα καὶ τὸν ἡγετικό της ρόλο στὴν Νοτιοανατολικὴ Μεσόγειο μέσω τῆς ἐνεργοποίησης τῆς ἑλληνικῆς ἀποκλειστικῆς ζώνης ἀλλὰ καὶ λόγω τῆς σταθερῆς γεωστρατηγικῆς ὑποβάθμισης τοῦ πολυεθνικοῦ τουρκικοῦ κράτους καὶ τῆς ὁρατῆς προοπτικῆς τοῦ διαμελισμοῦ του, ἡ ὁποία διανοίγει την προοπτική τῆς συγκρότησης μιᾶς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας μὲ τὸ δυτικὸ τμῆμα τῆς σημερινῆς Τουρκίας τῶν 25 ἑκατομμυρίων ἀλεβῆδων.

Τὸ μέλλον ἀνήκει στὴν ἑλληνοτουρκικὴ ἰδέα, τῆς ὁποίας ἡ ὑλοποίηση εἶναι σήμερα ἐφικτή ὅσο ποτὲ ἄλλοτε.

Ἡ Ἐκδοτικὴ Ὁμάδα

 

 

Advertisements
Προβεβλημένα

ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ; ΟΤΑΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

ΟΙ ΚΟΣΜΟΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ

ΜΑΣ ΚΗΡΥΞΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ

ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΧΩΡΙΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΤΟΥΣ

 

ΓΙΑΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑ!

 

Προβεβλημένα

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ: ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ ΤΕΥΧΟΣ Β — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

Τὸ καινούργιο τεῦχος τοῦ περιοδικού μας κυκλοφόρησε!

 

 

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν» Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος Β (νέα σειρά), Φθινόπωρο 2018, 186 σελ.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Ὁ ἑλληνικὸς Κοινοτισμὸς τοῦ Κωνσταντίνου Καραβίδα
  • Ὁ «Οἰκονομικός» τοῦ Ξενοφῶντος : Γεωργίας ἐγκώμιον, τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ
  • Ὁ Ἀριστοτέλης στὴν Γουὼλ Στρήτ, τοῦ Ροζέρ-Πόλ Ντρουά
  • Ἡ ἐνδόρρηξη τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συστήματος, τοῦ Σαμὶρ Ἀμίν
  • Ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία καὶ ἐθνικὸ νόμισμα, τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη
  • Κόκκινοι ἤ φιλελεύθεροι; Ἡ ἀποδόμηση τῆς μεταμοντέρνας Ἀριστερᾶς, τοῦ Ἀντριάνο Ἐρριγιέλ
  • Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944: Μιὰ ἄλλη ματιά, τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη
  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ Δούκας Ἰωάννης Γ΄ Βατάτζης_MG_9625_λ

ΝΑ ΣΜΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Ἐδῶ στὴν Ἀνατολὴ, στὴν σμίξη τῆς Εὐρώπης, τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Ἀφρικῆς, τῆς ἄσπρης, τῆς κίτρινης καὶ τῆς μαύρης ἀνθρωποσύνης, ἄστραφτε πάντα καὶ ξέσπαγε ἡ ἠλεκτρικὴ σπιθοβολή -αἰγυπτιακὴ θεολογία, χριστιανισμός, μωαμεθανισμός- καὶ ἔβαζε σὲ ῥυθμικὴ κίνηση τὸ νεφέλωμα τῶν ἀνθρωπίνων αἰσθημάτων καὶ ἰδεῶν. Καὶ τὸν περιλάβαινε ἔπειτα ἡ Δύση τὸν ῥυθμικὸ κόσμο, ποὺ ἔπλαθε ἡ Ἀνατολὴ καὶ τὸν ἀποσυνέθετε σιγά σιγά. Ἐδῶ πάλι, στὴν Ἀνατολὴ, θὰ ἀστράψῃ καὶ θὰ ξεσπάσῃ ἡ ἠλεκτρικὴ σπίθα ποὺ θὰ ξαναπλάσῃ ἀπὸ τὸ νεφέλωμα τῶν ἰδεῶν καὶ αἰσθημάτων, τὸν ῥυθμὸ τοῦ κόσμου

Ἀθανάσιος Σουλιώτης-Νικολαΐδης

1200px-Greece_Turkey_Locator.svg.png

 

κατάλογος10 Dikefraloi-Aetoi 0

… ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΓΩ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΩΣ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ!

Μὲ συγκίνηση βαθιὰ καὶ ἔντονα συναισθήματα, θέλω νὰ πῶ σὲ ὅλους ἐσᾶς ποὺ στέλνετε τὰ μηνύματά σας πρὸς τὸ πρόσωπό μου, ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ. Ἕνα εὐχαριστῶ ποὺ μπορεῖ καὶ κλείνει μέσα του ὅλα ὅσα νιώθω γιὰ τὸν τόπο μου τὴν Κρήτη, γιὰ τὴν Πατρίδα μου τὴν Ἑλλάδα, γιὰ τοὺς συνανθρώπους μου καὶ γιὰ τοὺς συντρόφους μου στὶς Εἰδικὲς Δυνάμεις καὶ τοὺς τιμημένους Ἀλεξιπτωτιστές. Θέλω νὰ σᾶς ἐνημερώσω, ὅτι ἡ ἐκπαίδευσή μου ἔχει ὁλοκληρωθεῖ καὶ μοῦ ἔχει ἀπονεμηθεῖ τόσο τὸ πτυχίο ὅσο καὶ ἡ ἀκριβή μας Πουλάδα, τὸ σῆμα τῶν Ἀλεξιπτωτιστῶν. Σέβομαι καὶ τιμῶ τὶς ἔνοπλες Δυνάμεις, σέβομαι καὶ τιμῶ τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἐκπαιδευτές μου, σέβομαι καὶ τιμῶ ὅλα ὅσα προσφέρουν στὴν πατρίδα τὴν κοινωνία καὶ τὴν κάθε οἰκογένεια ξεχωριστά, ἡ ὕπαρξη καὶ τὸ ἔργο τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων σὲ ὅλα τὰ σώματα καὶ τὰ ὄπλα.

Ὁ σεβασμὸς αὐτὸς ὅμως, εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν ἀξιῶν τῆς οἰκογένειάς μου, ὅλων ὅσων διδάχτηκα ἀπὸ τοὺς παπποῦδες μου καὶ τοὺς δασκάλους μου στὴ γῆ μου τὰ Σφακιά. Ποτὲ δὲ σκέφτηκα τίποτε ἄλλο πέρα ἀπὸ τὸ ὄμορφο, τὸ δίκαιο καὶ τὸ συνετό. Διότι εἶναι ὄμορφο νὰ βρίσκεσαι στὸ ἀέρα, στὸν οὐρανὸ τῆς χώρας μας, εἶναι δίκαιο νὰ ἀναγνωρίζονται οἱ προσπάθειές σου καὶ ἡ περπατησιὰ σου ὅπως πρέπει εἶναι, νὰ βρίσκεσαι μὲ σύνεση στὴν πρώτη γραμμή, νὰ ἀνήκεις στοὺς ἐπίλεκτους καὶ νὰ ὑπακοῦς στοὺς ἀνωτέρους σου γιὰ ὅλα ὅσα μποροῦν νὰ σὲ μάθουν νὰ σὲ ἐκπαιδεύσουν, νὰ σοῦ ἐμφυσήσουν ὥστε νὰ πράξεις ὅλα ἐκεῖνα πού κάνουν αὐτὴ τὴ χώρα περήφανη καὶ ἀσφαλῆ. Αἰσθάνομαι βαθιὰ μέσα στὸ μυαλὸ καὶ τὴν καρδιά μου, ὅτι δὲν ατίμωσα τίποτε, δὲν ντρόπιασα κανέναν, δὲν ἀπειλήθηκε οὐδείς, δὲν στεναχώρεσα ἔστω καὶ ἕναν Ἕλληνα ἔνστολο ἤ μή.

Ἡ πράξη μυῦ πού τόσο ἔχει συζητηθεῖ, ἀφοροῦσε ὅλα ὅσα τὸ ἠθικό μου, ἡ περηφάνια μου, ἡ ἀφοσίωσή μου καὶ τὸ σθένος, τὸ ἠθικό μου ἀνάστημα μοῦ ὑπαγόρευσαν.

Στὶς Καταδρομὲς ὑπάρχει μία φράση πού λέει: Ὅσο ζεῖς ἀνακατέψου μὲ τοὺς καλύτερους καὶ ὅταν πεθάνεις, πέθανε ὅπως οἱ ὑπόλοιποι. Καὶ οἱ καλύτεροι γιὰ μένα, εἶναι ὅλοι ὅσοι ἀναγνωρίζουν αὐτὴ τὴ χώρα, ποτίζουν αὐτὴ τὴ γῆ, δακρύζουν σὲ κάθε γέννα, ἀγκαλιάζουν κάθε ἄνθρωπο, προστατεύουν κάθε παιδί, σκεπάζουν κάθε γέροντα, ἀνάβουν ταπεινὰ ἕνα κερί, σκάβουν ἀγόγγυστα καὶ χώνουν βαθιὰ τὸ σπόρο τῆς ἐλπίδας καὶ τῆς ζωῆς, κοιτάζουν στὰ μάτια τοὺς συνανθρώπους τους, ὑποκλίνονται στὸ θρῆνο καὶ τὸν πόνο, ἀποδέχονται καὶ πιστεύουν μέσα στὸ εἶναι τους πὼς ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε τὸ ἴδιο.

Κυρίως ὅμως οἱ καλύτεροι εἶναι, ὅλοι ὅσοι γνωρίζουν πὼς τὸ πιὸ ἀνθρώπινο πού ὑπάρχει εἶναι ὁ σεβασμός, ἡ κατανόηση καὶ ἡ ὑπεράσπιση τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἀξιῶν τοῦ ἀνθρώπου. Ἀποδέχομαι τὴν ὅποια τιμωρία ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους μου, τὴν ὅποια ἀπόφασή τους καὶ εἶμαι στὴ διάθεση τῆς πατρίδας μου γιὰ ὅτι μοῦ αἰτηθεῖ. Ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ καὶ σὲ ὅσους ἀντιλαμβάνονται καὶ ἐπισημαίνουν πὼς ἡ ἀγάπη γιὰ τὴν πατρίδα τὴν ἱστορία καὶ τὶς θυσίες τῶν προγόνων μας, δὲν ἔχει καμία σχέση οὔτε μὲ φασισμὸ οὔτε μὲ ἀκραῖες ἰδεολογικὲς κατευθύνσεις.

Ἡ μόνη μου κατεύθυνση ἦταν καὶ εἶναι ἀπὸ τὸν οὐρανὸ στὴ γῆ, σὲ μιὰ γραμμὴ πού μοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀτενίζω τὴν Κρήτη, τὴν Ἑλλάδα, τὸν ὁρίζοντα τοῦ κόσμου μὲ ἀξιοπρέπεια, σεβασμὸ καὶ εὐγένεια.

Μανώλης Μπούχλης
Πτυχιοῦχος Ἀλεξιπτωτιστὴς
Σφακιὰ Κρήτης

ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ’52-’58 ΕΩΣ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ: ΟΙ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΙ ΝΕΟΛΑΙΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

ενωσις νεολαια

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Τὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ ἀφιερώνεται στὴ μνήμη τοῦ Νίκου Νικολαΐδη καὶ τῶν ἀνυπότακτων νεολαίων τῆς δεκαετίας τοῦ ’50.

 

« Κυβέρνησις εἶναι ἀποφασισμένη νὰ πατάξη πᾶσαν ἀναρχικὴν ἐκδήλωσιν, ὁποία ὑπὸ τὸ πρόσχημα τοῦ πατριωτισμοῦ ἀποβλέπει εὐθέως εἰς ἀντεθνικοὺς σκοπούς». Κωνσταντίνος Καραμανλῆς (πρωθυπουργός) 9/5/1956

εφημερίδα

 

«Ἐκεῖνο τὸ βράδυ διώξαμε νωρὶς τὰ κορίτσια ἀπὸ τὸ Στέκι καὶ συναντηθήκαμε γιὰ πρώτη φορὰ μὲ κάτι ἄλλα παιδιὰ ἀπὸ τὰ γύρω δημόσια σχολεῖα κι ἀποφασίσαμε τὴν ἄλλη μέρα στὴ διαδήλωση νὰ φτιάξουμε μιὰ σφιχτὴ ὁμάδα καμιὰ σαρανταριὰ νὰ ἤμαστε ὅλοι μαζὶ μακρυὰ ἀπὸ τοὺς ἄλλουςὄχι σὰν τὰ πρόβατα καὶ νὰ τὴν πέφτουμε πίσω ἀπὸ τοὺς μπάτσους ἐκεῖ πού δὲν περίμεναν θὰ εἴχαμε μαζί μας ξυραφάκια καὶ σουγιᾶδες μὰ κάτι τύποι πιὸ μεγάλοι ἀπὸ ἐμᾶς δεκαοχτάρηδες καὶ βάλε δὲν γουστάραν τέτοιο σκηνικὸ καὶ εἶπαν ὅτι ἔπρεπε νὰ πᾶμε ὅλοι μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους καὶ νὰ εἴμαστε ἥσυχοι γιατὶ ἂν τοὺς χτυπούσαμε τοὺς μπάτσους θὰ παίζαμε λέει τὸ παιχνίδι τους». Νίκος Νικολαΐδης, Μιὰ στεκιὰ στὸ μάτι τοῦ Μοντεζούμα

 

Οἱ ἱστορίες ποὺ δὲν εἶναι Ἱστορία

Λέγεται πὼς τὴν Ἱστορία τὴν κατασκευάζουν οἱ νικητές. Οἱ κάθε εἴδους νικητὲς ποὺ ἐνσαρκώνουν, μὲ τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλον τρόπο, τὴν ἐξουσία διαχρονικά. Νικητὲς πού, συχνὰ πυκνά, ἐκκινοῦν ἀπὸ τὸ μετερίζι τῶν καταπιεσμένων, γιὰ νὰ καταλήξουν, ἀνερυθρίαστα, καταπιεστές, συνήθως χαρακτηριστικὰ σκληρότεροι ἀπὸ αὐτοὺς πού μέχρι πρότινος μέμφονταν. Αὐτοὶ «γράφουν» τὴν Ἱστορία, μὲ κεφαλαῖο, αὐτοὶ ὁρίζουν μὲ ἀκρίβεια τὸ «ἀληθές», αὐτοὶ διαχειρίζονται τὴν προκρούστεια κλίνη τοῦ damnati memoriae, ἄλλοτε μὲ ἐπιτυχία κι ἄλλοτε ὄχι.

Ἄν τὸ καλοσκεφτοῦμε, οἱ ἀνωτέρω βίαια κατακτημένες δυνατότητες δίνουν στοὺς ἐξουσιαστές, παράλληλα, καὶ τὸ «δικαίωμα» νὰ δομήσουν τὸ παρελθόν, αὐτὸ πού ὀνομάζουμε μνήμη, κατὰ τὸ κέφι τους. Καὶ εἶναι σαφὲς πὼς ὅποιος δύναται σὲ μεγάλο βαθμὸ νὰ ἐλέγξει τὴ μνήμη τοῦ παρελθόντος, μπορεῖ νὰ κάνει τὸ ἴδιο καὶ γιὰ τὸ παρόν, ἀλλὰ καὶ νὰ διαμορφώσει κατὰ τὸ δοκοῦν τὸ μέλλον. Μὲ ἄλλα λόγια, αὐτὸ πού καταφανῶς ἀδόκιμα καὶ ἀφηρημένα ἀποκαλοῦμε «πραγματικότητα» εἶναι ἀποτέλεσμα συστηματικῆς στρέβλωσης, μεγέθυνσης καί, κυρίως, ἀφαίρεσης. Συνέχεια ανάγνωσης «ΑΠΟ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ’52-’58 ΕΩΣ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ: ΟΙ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΙ ΝΕΟΛΑΙΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ»

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (26.02.1938-14.03.1957)-ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

«Γνωρίζω ὅτι θὰ μὲ κρεμάσετε. Ὅ,τι ἔκαμα τὸ ἔκαμα ὡς Ἕλλην Κύπριος ὅστις ζητεῖ τὴν Ἐλευθερίαν του. Τίποτα ἄλλο»

«Θ’ ἀκολουθήσω μὲ θάρρος τὴ μοίρα μου. Ἴσως αὐτὸ νὰ ‘ναι τὸ τελευταῖο μου γράμμα. Μὰ πάλι δὲν πειράζει. Δὲν λυπᾶμαι γιὰ τίποτα. Ἄς χάσω τὸ κάθε τί. Μία φορὰ κανεὶς πεθαίνει. Θὰ βαδίσω χαρούμενος στὴν τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τὶ αὔριο; Ὅλοι πεθαίνουν μία μέρα. Εἶναι καλὸ πράγμα νὰ πεθαίνει κανεὶς γιὰ τὴν Ἑλλάδα. Ὥρα 7:30. Ἡ πιὸ ὄμορφη μέρα τῆς ζωῆς μου. Ἡ πιὸ ὄμορφη ὥρα. Μὴ ρωτᾶτε γιατὶ»

ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ (26.02.1938-14.03.1957)

Δέν ξέρουμε ἄν τὰ λόγια αὐτὰ μᾶς κάνουν νὰ ριγοῦμε μπροστὰ στὸ μεγαλεῖο τοῦ ἡρωισμοῦ του ἤ μᾶς κάνουν νὰ ντρεπόμαστε γιὰ τὴν δικιά μας μικρότητα. Ἴσως καὶ γιὰ τὰ δυό. Τὸ μόνο ποὺ ξέρουμε εἶναι ὅτι φλογίζουν τὴν ψυχή μας!

Μᾶς καλοῦν νὰ σαρώσουμε τὴν πανούκλα τοῦ κυνισμοῦ, τὴν χαμέρπεια τοῦ κομφορμισμοῦ καὶ τὴν δουλοφροσύνη τοῦ ψευτορεαλισμοῦ.

Μᾶς καλοῦν νὰ ἀπελευθερώσουμε τὰ κατεχόμενα τοῦ μυαλοῦ μας καὶ νὰ βάλουμε φτερὰ στὴν καρδιά μας.

Γιὰ τὸν μεγάλο ἀγῶνα τοῦ Γένους, τῆς Ἰδέας καὶ τῆς Πίστης.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΟΡΑ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ ΝΙΚΗΤΩΝ!

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ!

ΤΑ ΝΕΙΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ!

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

ΚΑΤΕΡΙΝΗ 10/3/2019

Ο,ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΕΧΟΥΜΕ ΖΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ!

 

Η ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ)

KATEBAΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παραθέτουμε μιὰ σπάνια συνέντευξη ποὺ ἔδωσε ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸν Ρένο Ἀποστολίδη στὴν Ἐφημερίδα “Ἐλευθερία” στὶς 15 Ἰουνίου 1958.

Ζητεῖται ἡ γνώμη σας, κύριε Ἐλύτη, ἡ ἐντελῶς ἀνεπιφύλακτη καί ἀδέσμευτη, ἐπάνω σέ ὅ,τι θεωρεῖτε ὡς τήν πιό κεφαλαιώδη κακοδαιμονία τοῦ τόπου. Ἀπό τί κυρίως πάσχουμε καί τί πρωτίστως μᾶς λείπει; Ποιά θά ὀνομάζατε «πρώτη μάστιγα» τῆς νεοελληνικῆς ζωῆς;

Ἀπό τί πάσχουμε κυρίως; Θά σᾶς τό πῶ ἀμέσως: ἀπό μιά μόνιμο, πλήρη, καί κακοήθη ἀσυμφωνία μεταξύ τοῦ πνεύματος τῆς ἑκάστοτε ἡγεσίας μας καί τοῦ «ἤθους» πού χαρακτηρίζει τόν βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ στό σύνολο του!

Ἄ! Ἀρχίσαμε!… Μόνιμος, πλήρης καί κακοήθης ἀσυμφωνία!…

Βεβαίως! Ἀλλ᾿ ἀφῆστε με νά συνεχίσω. Αὐτή ἡ ασυμφωνία δέν εἶναι μιά συγκεκριμένη κακοδαιμονία, εἶναι, ὃμως, μιά αἰτία πού ἐξηγεῖ ὃλες τίς κακοδαιμονίες, μικρές καί μεγάλες, τοῦ τόπου αὐτοῦ. Ἀπό τήν ἡμέρα πού ἔγινε ἡ Ἑλλάδα κράτος ἕως σήμερα, οἱ πολιτικές πράξεις, θά ἔλεγε κανένας, ὅτι σχεδιάζονται καί ἐκτελοῦνται ἐρήμην τῶν ἀντιλήψεων γιά τή ζωή, καί γενικότερα τῶν ἰδανικῶν πού εἶχε διαμορφώσει ὁ Ἑλληνισμός μέσα στήν ὑγιή κοινοτική του ὀργάνωση καί στήν παράδοση τῶν μεγάλων ἀγώνων γιά τήν άνεξαρτησία του. Ἡ φωνή τοῦ Μακρυγιάννη δέν ἔχει χάσει, οὔτε σήμερα ἀκόμη, τήν ἐπικαιρότητά της. Σημειῶστε ὅτι δέν βλέπω τό πρόβλημα ἀπό τήν ἀποκλειστική κοινωνική του πλευρά, οὔτε κάνω δημοκοπία. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ)»

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΙΑΣ: ΝΤΥΘΕΙΤΕ ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΥ!

Ἡ πρότασή μας ἀπευθύνεται σὲ ὅλους τοὺς προοδευτικούς, ἀνοιχτόμυαλους, κοσμοπολίτες, φιλελεύθερους καὶ, φυσικά, ἀριστερούς φίλους τοῦ ἰστοτόπου: Ντυθεῖτε ναύαρχος προτεκτοράτου!

Παραθέτουμε ἐνδεικτικὰ μία φωτογραφία στολῆς ναυάρχου, τὴν ὁποία διαλέξαμε τυχαῖα (κάθε σχέση μὲ τυχὸν πρόσωπα εἶναι ἐντελῶς -μὰ ἐντελῶς- συμπτωματική), προκειμένου νὰ φτιάξετε τὸ ἀνάλογο φιγουρίνι.

Μὴν ἀνησυχεῖτε γιὰ τὰ παράσημα. Δὲν χρειάζεται νὰ τὰ κατέχετε λόγω ἀνδραγαθιῶν στὸ Πεδίον τοῦ Ἄρεως. Μπορεῖτε νὰ τὰ προμηθευτείτε ἀπὸ τὰ σχετικὰ καταστήματα στὸ Μοναστηράκι.

Ἐπειδή, ὡς γνωστὸν, «τὰ ράσα δὲν κάνουν τὸν παπᾶ», θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιήσετε ὁρισμένες συγκεκριμένες κοινοτοπίες («κλισέ») γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ φανεῖτε πειστικός/κή/ό. Κατὰ πρώτον, θὰ ἐπαναλαμβάνετε συχνὰ καὶ σὲ ὀξὺ τόνο ὅτι «ἐὰν οἱ Τούρκοι ἁπλώσουν χέρι στὰ νησιά μας, ἐμεῖς θὰ τοὺς τὸ κόψουμε ἀπὸ τὴν ρίζα».

Ἄν, σᾶς ἔχει πιάσει ἤδη κρύος ἱδρῶτας ἀναλογιζόμενοι ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο, μὴν ἀνησυχεῖτε. Ἀκόμη καὶ σὲ περίπτωση θερμοῦ ἐπεισοδίου, τό πολύ-πολύ νὰ ὑπάρξουν κάποιες «ἔμψυχες ἀπώλειες», ἕως ὅτου ὁ «Ἀμερικανός φίλος» μεσολαβήσει γιὰ νὰ μοιράσουμε τὸ νησί στὰ δύο μὲ τοὺς Τούρκους (τίμια πράματα καὶ νοικοκυρεμένα!).

Ἐπίσης, ἐμεῖς δὲν πρόκειται νὰ σᾶς παρεξηγήσουμε γιὰ τὸν κρύο σας ἱδρῶτα, Εἴμαστε βέβαιοι ὅτι ἡ ἀνησυχία σας δὲν ὀφείλεται στὸ ὅτι εἶστε δειλοί, δουλόφρονες καὶ καλοπερασάκηδες, ἀλλὰ στὰ βαθιὰ φιλειρηνικά καὶ ἀνθρωπιστικά σας αἰσθήματα.

Κατὰ δεύτερον, θὰ πρέπει νὰ ὀνομάζετε ἐμφατικῶς τὰ Σκόπια «Βόρεια Μακεδονία» σὲ κάθε εὐκαιρία γιὰ νὰ διατρανώσετε τὸν ἀνοιχτόμυαλο πατριωτισμό σας.

Ἄν κάποιος πολύ προχωρημένος προοδευτικὸς παρεξηγηθεῖ μὲ τὴν λέξη πατριωτισμὸς καθησυχάστε τον βγάζοντάς του ἕνα λογύδριο, μὲ τὸ ὁποῖο θὰ τοῦ ἐξηγεῖτε, μὲ πολὺ σοβαρὸ ὕφος, ὅτι ὁ πατριωτισμός δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὸν ἐθνικισμό, ἀλλὰ τουναντίον ὁ ἐθνικισμὸς εἶναι ἡ προδοσία τοῦ πατριωτισμοῦ. Καθαρίσατε!

Καλὸ θὰ εἶναι ἐπίσης, νὰ ἀναφέρετε συχνὰ-πυκνὰ ὅτι ὁ παπποῦς σας πολέμησε μὲ τὸν ΕΛΑΣ. Ἄν εἶστε βέρος δεξιὸς φιλελεύθερος, τότε μπορεῖτε νὰ ἀρκεστεῖτε στὴν δήλωση ὅτι  «τρέφετε βαθὺ σεβασμὸ γιὰ τοὺς ἀγῶνες τῆς Ἀριστεράς».

Ὅταν ἡ ἀποκριάτικη ὁμήγυρις ἀρχίσει νὰ φθάνει στὸ «τσακίρ κέφι» ἀδρᾶξτε τὴν εὐκαιρία νὰ τραγουδήσετε τὸ τελευταῖο διεθνιστικὸ «σουξέ»: «Μακεδονία ξακουστή, τῶν Σλάβων τὸ καμάρι, ποὺ ἔδιωξες τοὺς Ἕλληνες κι ἐλεύθερη εἶσαι πάλι». Τὸ ἐν λόγω ἆσμα εἶναι πολὺ «τρέντι», καθότι γνωρίζει ἤδη μεγάλη ἐπιτυχία στὶς προοδευτικὲς καὶ ἐπαναστατικὲς πίστες τῆς Ἐκάλης, τοῦ Κολωνακίου, τῶν Ἐξαρχείων καὶ τῆς Πλατείας Κουμουνδούρου.

Πρὸς τὸ τέλος τοῦ ἀποκριάτικου πάρτυ, ὅταν τὸ ἀλκοόλ βρίσκεται πιά σὲ ὑψηλὴ ἀναλογία στὸ αἷμα, μπορεῖτε νὰ φωνάξετε κι ἕνα συνθηματάκι, ποὺ θὰ ἐκτιμηθεῖ πολὺ ἀπὸ τὴν τρελοπαρέα: «Τρεῖς χιλιάδες χρόνια σκλαβιὰ καὶ φυλακή, ἡ Μακεδονία εἶναι σλαβικὴ».

Ἄν τηρήσετε αὐτὲς τὶς ὁδηγίες, σᾶς ἐγγυώμαστε ὅτι σίγουρα θὰ ἀναγορευθεῖτε «ὁ μασκαρᾶς τῆς νύχτας».

Καλὴ διασκέδαση!