Προβεβλημένα

ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΑΣ: ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ ΤΕΥΧΟΣ Β — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ

Βρίσκεται στὸ τυπογραφεῖο καὶ ἐντὸς ὁλίγων ἡμερῶν θὰ κυκλοφορήσει τὸ καινούργιο τεῦχος τοῦ περιοδικού μας.

ΤΟ ΕΝΖΥΜΟ — ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ
«Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν» Σοφοκλέους Ἀντιγόνη, στίχος 523
Τριμηνιαία Ἔκδοση, Τεῦχος Β (νέα σειρά), Φθινόπωρο 2018, 186 σελ.

ΣΗΜΕΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

  • Ὁ ἑλληνικὸς Κοινοτισμὸς τοῦ Κωνσταντίνου Καραβίδα
  • Ὁ «Οἰκονομικός» τοῦ Ξενοφῶντος : Γεωργίας ἐγκώμιον, τοῦ Ἰωάννη Συκουτρῆ
  • Ὁ Ἀριστοτέλης στὴν Γουὼλ Στρήτ, τοῦ Ροζέρ-Πόλ Ντρουά
  • Ἡ ἐνδόρρηξη τοῦ εὐρωπαϊκοῦ συστήματος, τοῦ Σαμὶρ Ἀμίν
  • Ἐθνικὴ ἀνεξαρτησία καὶ ἐθνικὸ νόμισμα, τοῦ Σπύρου Λαβδιώτη
  • Κόκκινοι ἤ φιλελεύθεροι; Ἡ ἀποδόμηση τῆς μεταμοντέρνας Ἀριστερᾶς, τοῦ Ἀντριάνο Ἐρριγιέλ
  • Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944: Μιὰ ἄλλη ματιά, τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη
  • ΒΙΟΙ ΗΡΩΩΝ Δούκας Ἰωάννης Γ΄ Βατάτζης_MG_9625_λ
Advertisements

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Πολλοὶ ἔχουν πεῖ πὼς ὁ Καποδίστριας ἦταν ἕνας Εὐρωπαϊστής, ἕνας ἄνθρωπος ποὺ «ἤθελε νὰ μετατρέψει τοὺς Ρωμηοὺς σὲ Ἕλληνες», ἰσχύει ὅμως κάτι τέτοιο;

Τὸ 1819 γράφει στὸν Πατέρα του: «Εἶναι ἔργον μοναδικὸν τῆς προστασίας τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν θαυματουργῶν Ἁγίων ποὺ ἀναξίως ἐπεκαλέσθην μὲ δάκρυα εἰλικρινοῦς καρδίας καὶ ἀφοσιωμένης» προσθέτοντας τὴν φράση: «Πίπτων εἰς τοὺς πόδας τοῦ Θαυματουργοῦ Ἁγίου μας καὶ τῆς Ἀειπαρθένου Πλατυτέρας (=Θεοτόκου)»[1] Εἶναι ἔκδηλη ἡ ἡσυχαστική του συνείδηση (βλ. τὶς σημειωμένες φράσεις) σὲ ἕνα ἰδιωτικὸ γράμμα ποὺ τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀποκαλύψει τὰ μύχια τῆς καρδιᾶς του. Εἶναι δὲ γεγονὸς ὅτι ἔβλεπε τὴν ἱστορικὴ ὕπαρξη τοῦ Γένους ζυμωμένη μὲ τὴν πίστη.

Γράφει σὲ ἄλλη περίπτωση: «Ἡ Χριστιανικὴ Θρησκεία ἐσυντήρησεν εἰς τοὺς Ἕλληνας καὶ γλώσσαν καὶ πατρίδα καὶ ἀρχαίας ἐνδόξους ἀναμνήσεις καὶ ἐξαναχάρισεν εἰς αὐτοὺς τὴν πολιτικὴν ὕπαρξιν, τῆς ὁποίας εἶναι στύλος καὶ ἑδραίωμα».[2] Συνδύαζε δηλαδὴ ὁ Καποδίστριας τὴν ἀνάσταση καὶ τὴν ἱστορικὴ συνέχεια τοῦ Ἔθνους, ὄχι μὲ τὴν Εὐρώπη καὶ τὴν ὁποιαδήποτε βοήθειά της, ἀλλὰ μὲ τὴν παράδοση τοῦ γένους καὶ τὰ πνευματικὰ ἀποθέματά του. Ἀνάλογα θὰ δηλώσει καὶ στὸν J. B. Georges Bory de saint Vincent [3]: «Πρῶτα εἶμαι Ἕλληνας… γιατὶ γεννήθηκα σὲ αὐτὴ τὴν χώρα… Εἶμαι Ἕλληνας ἀπὸ πατέρα καὶ μητέρα. Εἶμαι μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ ποὺ μοῦ ἀνέθεσε τὴν κυβέρνησιν αὐτοῦ τοῦ πτωχοῦ λαοῦ… Εἶμαι Ἕλληνας ἐκ γενετῆς, ἀπὸ καθαρὴ ἀγάπη, ἀπὸ αἴσθημα, ἀπὸ καθῆκον καὶ ἀπὸ Θρησκεία»[4] Συνέχεια ανάγνωσης «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ – ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

ΚαταγραφήΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ:
Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ – ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Τὸ πρόσωπο καὶ ἡ πολιτικὴ πράξη τοῦ Ἰωάννου Καποδίστρια (1766-1831) ἔχουν δεχθεῖ πολλὲς ἑρμηνεῖες. Σημασία ὅμως ἔχει, ὅτι κάθε ἰδεολογικὸς χῶρος ἐπιχειρεῖ νὰ τὸν ταυτίσει μαζί του. Ἀλλ᾿ αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει τὴν μεγαλοσύνη του. Αὐτὸ ὅμως ποὺ φανερώνει μία σφαιρικὴ προσέγγιση του εἶναι, ὅτι ὅλη ἡ δράση του ἀπέρρεε ἀπὸ τὴν βιωματικὴ σχέση του μὲ τὴν παράδοση τοῦ Γένους του. Ἔτσι, μπορεῖ μὲν νὰ ὀνομασθεῖ «εὐρωπαϊστής», διότι εὐεργέτησε τὴν Εὐρώπη ποικιλοτρόπως, ἡ εὐρωπαϊκὴ ὅμως πολιτική του καὶ οἱ συναφεῖς μὲ αὐτὴν στόχοι του, ἀποδεικνύουν, ὅτι ἐκεῖνος δὲν ἀπέβλεπε στὴν Εὐρώπη τοῦ Καρλομάγνου ἢ τοῦ Ναπολέοντος, τοῦ Μέττερνιχ, τῆς κληρονομικῆς-φεουδαρχικῆς (ῥατσιστικῆς) ὀλιγαρχίας, ἀλλὰ σὲ μίαν Εὐρώπη, ποὺ προσδιοριζόταν ἀπὸ τὸ ἑλληνορθόδοξο φρόνημά του. Ἡ εὐρωπαϊκὴ δράση του ἀναπτυσσόταν παράλληλα μὲ τὴν ἑλληνικὴ πολιτική του.* Αὐτὸ ὅμως σημαίνει, ὅτι ἦταν ἑνιαία καὶ ἀδιάτμητη προσωπικότητα, μία δὲ ἁπλὴ σύγκριση μὲ τὴ συνέχεια τοῦ πολιτικοῦ μας βίου πείθει, ὅτι ὁ Καποδίστριας ὑπῆρξε ὁ ΜΟΝΟΣ πολιτικός μας ἡγέτης βαπτισμένος ὁλόκληρος στὴν πατερικὴ Ὀρθοδοξία, ποὺ ὑπῆρξε ἄλλωστε καὶ ἡ παράδοση τῆς ἀρχαίας Ἑνωμένης Εὐρώπης μέχρι τὸ σχίσμα (1054).

Αὐτὴ τὴν προσέγγιση τοῦ Μεγάλου αὐτοῦ Ἀνδρὸς θὰ ἐπιχειρήσουμε στὴ συνέχεια, μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα τῆς Ἑλληνοορθοδοξίας (Ῥωμηοσύνης). Συνέχεια ανάγνωσης «ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ: Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ – ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ»

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΡΩΜΗΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΡΩΜΗΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑ

π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ

Γιὰ τὸ ὄνομα Ρωμηὸς (=Ρωμαῖος) ὑπάρχει μεγάλη σύγχυση, σ’ ἐκείνους φυσικὰ ποὺ ἐρασιτεχνικὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἱστορία, ἐνῶ ὅσοι ἔχουν τὶς ἐπιστημονικὲς προϋποθέσεις μποροῦν νὰ κατανοήσουν τὴν ἔννοια καὶ ἱστορικὴ σημασία τῶν ἐθνικῶν μας ὀνομάτων.

Τὸ ὄνομα «Ἕλλην» εἶναι τὸ κυριότερο ὄνομα τοῦ ἔθνους τῶν Ἑλλήνων. Ἡ ἔννοιά του ὅμως ποικίλλει κατὰ περιόδους καὶ ἄλλοτε εἶναι φυλετικὴ καὶ ἄλλοτε ἐθνικὴ ἢ πολιτιστικὴ ἢ θρησκευτική, στοὺς τελευταίους δὲ αἰῶνες καθαρὰ ἐθνική.

Εἶναι ὅμως γεγονός, ὅτι (κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη) ἀρχαιότερο εἶναι τὸ ὄνομα Γραικὸς γιὰ τὸ ἔθνος μας καὶ μὲ αὐτὸ μᾶς ὀνόμαζαν οἱ ἀρχαῖοι Ρωμαῖοι. Ἀπὸ τὸν 8ο αἰῶνα (Καρλομάγνος καὶ τὸ περιβάλλον του) τὸ ἀνατολικὸ μέρος τῆς αὐτοκρατορίας («Βυζάντιο») ὀνομαζόταν Γραικία καὶ οἱ κάτοικοί της Γραικοί, ἀλλὰ μὲ μειωτικὴ ἔννοια (αἱρετικοὶ καὶ κίβδηλοι). Τὸ ὑβριστικὸ αὐτὸ ὑπόβαθρο διατήρησε τὸ ὄνομα αὐτὸ στὰ χείλη τῶν δυτικῶν ὡς τὸν αἰῶνα μας. Ἐνῶ, λοιπόν, καυχόμεθα καὶ γιὰ τὸ ὄνομά μας αὐτὸ (Γραικοί), ὅταν χρησιμοποιεῖται σὲ δυτικὰ κείμενα (παλαιότερα), πρέπει νὰ γνωρίζουμε τὴν ἀληθινή του σημασία. Συνέχεια ανάγνωσης «ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΡΩΜΗΟΣ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑ»

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΑΙΤΕΙΑ

Οἱ ἕλληνες πολιτικοὶ δὲν βρέθηκαν ποτὲ στὴν ἀνάγκη νὰ δείξουν κάποιο πρότυπο ἤθους καὶ συμπεριφορᾶς, διότι ἀνέκαθεν ἤξεραν ὅτι δὲν ὑπῆρχε κάποιος στὸν ὁποῖον θἄπρεπε νὰ τὸ δείξουν… Εἶναι τόσο συνηθισμένοι ἄλλωστε οἱ νεοέλληνες ἀπὸ βδομάδα σὲ βδομάδα καὶ ἀπὸ μῆνα σὲ μῆνα («ἀπεργία» αὐτὸ θὰ πῆ στὴν Ἑλλάδα: ἄλλη ἔκφραση τῆς λέξης «ἐπαιτεία»…), ὥστε ἀνάλογα προβλήματα δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τεθοῦν. Τὸ βλέπομε ἐξ ἄλλου πολὺ καθαρά: οἱ πολιτικοὶ ποὺ μποροῦν νὰ ἱκανοποιοῦν (μὲ μικροδόσεις, μικροαπαλλαγές, τιμαριθμικὲς μικροαναπροσαρμογὲς κλπ.) τὸ ἀκατανίκητο αἴσθημα ντροπῆς τῶν νεοελλήνων πρὸς τὴν ἐπαιτεία, ἔρχονται πρῶτοι σὲ σταυρούς… Ἀνεξαρτήτως βέβαια τοῦ πόσο καὶ τὶ μπορεῖ μιὰ τέτοια πολιτικὴ τελικὰ νὰ κοστίση… Συνέχεια ανάγνωσης «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΑΙΤΕΙΑ»

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΚΟΝΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Παραθέτουμε ἀπόσπασμα ἀπό τὸ βιβλίο Παναγιώτης Κονδύλης, ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ-Ἀπαντήσεις σὲ 28 ἐρωτήματα, Ἐκδόσεις Νεφέλη, Ἀθήνα 1998, σελ. 63-68 και 79-80, ὅπου ὁ Παναγιώτης Κονδύλης ἐκφράζει τὶς ἀπόψεις του γιὰ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα.