ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ: ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ ΔΙΕΞΕΡΧΟΜΕΝΟΣ!

μεταξάς 4Περνῶντας τὰ χρόνια καὶ κοιτάζοντας πίσω μου, βλέπω πὼς ὅ,τι αἰσθάνθηκα καὶ ἐσκέφθηκα, πάντα ἑλληνικὰ τὸ αἰσθάνθηκα καὶ ἐσκέφθηκα. Τὸν κόσμο δὲν τὸν εἶδα παρὰ ὡς Ἕλληνας. Δὲν ἐννοῶ τὰ καθήκοντά μου, ὡς Ἕλληνα πολίτου, πρὸς τὴν ἑλληνικὴ πολιτεία. Δὲν ἐννοῶ τὴν συμβατικὴ θεωρία τοῦ πατριωτισμοῦ. Ἐννοῶ τὸν ψυχικό μου φακὸ μέσα ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἀντιλαμβάνομαι τὸν κόσμο, ὅτι ὁ φακὸς αὐτὸς εἶναι ἑλληνικός.

Οὔτε καὶ μποροῦσε νὰ εἶναι ἄλλος. Γι’ αὐτό, μπορεῖ πολλὲς χῶρες ἄλλες νὰ ἐθαύμασα καὶ νὰ μοῦ ἄρεσαν, ἀλλὰ καμμιὰ δὲν αἰσθάνθηκα καὶ δὲν ἀγάπησα βαθιὰ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ὅ,τι ἐθαύμασα καὶ ἐξύψωσα σὲ ξένες φυλὲς ἦταν ἀνάγκες τῆς ἑλληνικῆς μου ψυχῆς, ποὺ ἐνόμιζα πὼς ἔβλεπα μέσα στὶς ἄλλες αὐτὲς φυλές. Μπορεῖ νὰ ἦσαν καὶ ἀντανάκλασις τῶν ὀνείρων τῆς ψυχῆς μου. Μπορεῖ καὶ πραγματικότητες. Μπορεῖ καὶ αὐτὰ ποὺ εἶδα σὲ ξένες φυλὲς καὶ ἐξύψωσα καὶ ἐθαύμασα, νὰ εἶχαν γιὰ τὴν ἑλληνική μου ψυχὴ πολὺ διαφορετικὴ καὶ μεγαλύτερη ἀξία ἀπὸ ἐκείνην ποὺ εἶχαν στὶς χῶρες τους.

Καὶ αὐτὰ ποὺ στὴν δική μου τὴν ἑλληνικὴ φυλὴ ἐπέκρινα καὶ ἀπέρριψα, εἶναι ἐκεῖνα ποὺ δὲν ἤθελα νὰ ἔχη, ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἐπιθυμοῦσα μὲ τὴν πρόοδό της νὰ ἔφευγαν γιὰ νὰ γίνη μεγαλύτερη καὶ ὡραιότερη καὶ καλλίτερη.

Σὲ αὐτὴ τὴν ζωὴ δὲν εἰμπορεῖ νὰ εἶμαι τίποτε ἄλλο παρὰ Ἕλληνας. Καὶ δὲν ἐννοῶ πολίτης καὶ ὑπήκοος τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ἀλλὰ Ἕλληνας στὸ αἴσθημα καὶ στὴν ψυχή, ἕνα ἄτομο μέσα στὴν ἀτελείωτη σειρὰ τοῦ παρελθόντος, τοῦ παρόντος καὶ τοῦ μέλλοντος τῆς ράτσας μου…

Ἰωάννης Μεταξᾶς, «Τετράδιον Σκέψεων» (1931)