ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ!

«Ὦ Ἕλληνες, ὦ θεῖαι ψυχαὶ
Πού εἰς τοὺς μεγάλους κινδύνους
φανερώνετε ἀκάμαντον ἐνέργειαν
Καὶ ὑψηλὴν φύσιν…»


Ἀνδρέας Κάλβος: «Τα Ἡφαίστεια

 

Ἀληθῶς ἐκπληκτικὴ ἦτο ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συσκοτισμοῦ τῶν Ἀθηνῶν, ἤδη ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, καίτοι δὲν εἶχαν προηγηθῆ σχετικαὶ ἀσκήσεις. Ἡ ἐπιστράτευσις ἐπραγματοποιήθη, καθόσον ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιληφθῆ κανεὶς ἀπὸ τὰς Ἀθήνας, ὁμαλῶς καὶ ἄνευ τοῦ παραμικροῦ ἐπεισοδίου. Οἱ Ἰταλοὶ διὰ τοῦ παραλόγου τορπιλλισμοῦ τοῦ καταδρομικοῦ ‘Ἕλλη’ ἄφησαν εἰς τοὺς Ἕλληνας δύο μῆνας νὰ προετοιμασθοῦν. Οἱ κληθέντες ὑπὸ τὰ ὅπλα ἄνδρες ἔφθαναν τὸ πρῶτο πρωΐ τῆς ἐπιστρατεύσεως εἰς τὰ ὁρισθέντα κέντρα κατὰ πυκνὰς ὁμάδας. Ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ παρατηρήση ἀπερίγραπτους σκηνὰς ἐνθουσιασμοῦ εἰς τὰ κέντρα αὐτὰ καὶ μάλιστα ἐνθουσιασμοῦ ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἔλειπε κάθε νότιος θεατρινισμὸς καὶ κάθε συναισθηματικὴ ἐπιπολαιότης. Μεταξὺ τῶν ἑκατοντάδων ποὺ εἶχαν ἐνδυθῆ εἰς τὸ χακὶ καὶ τοὺς ὁποίους εἶδα μὲ τὰ μάτια μου, μόνο ἕνα εἶδα δακρυσμένο. Ἀποχαιρετοῦσε τοὺς γονεῖς του ποὺ εἶχαν ἔλθει εἰς τὸν στρατῶνα καὶ ἔφευγε γιὰ τὸ μέτωπο. Ὁ πατέρας του, ἕνας χωρικός, τοῦ ἔδωσε τὸ χέρι καὶ τὸν ἄκουσα νὰ λέγη:

«Μὴν κλαῖς. Ἀποφάσισε ἥσυχα ὅτι θὰ σκοτωθῆς. Ἄν πεθάνης, ἐπειδὴ δὲν ἔχω ἄλλο παιδί, θὰ πάρω ἐγὼ τὴ θέση σου στὸ μέτωπο».

Παρόμοιες ἱστορίες ἀκούονται παντοῦ στοὺς δρόμους, ὅλες αὐθόρμητες. Ἐὰν οἱ Ἰταλοὶ εἶχαν στηρίξει τὰς πληροφορίας των εἰς ἀναλόγους μικρὰς ἱστορίας τοῦ λαοῦ, καὶ δὲν ἐβασίζοντο εἰς τὰς ‘βόμβας’ τῶν νεήλυδων πρακτόρων των, δὲν θὰ εἶχαν ὑποστῆ τόσας ἐκπλήξεις ἀπὸ τὴν στάσιν τῶν Ἑλλήνων.

Μυστικὴ Ἔκθεσις τοῦ ἐν Ἀθήναις πρεσβευτοῦ τῆς Γερμανίας πρίγκιπος φὸν Ἔρμπαχ (15 Νοεμβρίου 1940), ἀπόσπασμα

 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΡΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ!

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ 40-41 ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΑΠ’ ΤΟΝ ΑΡΗ

ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΑΝ ΚΙ ΕΜΑΣ

ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΣΤΑ ΤΡΙΣΒΑΘΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΨΥΧΗΣ

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΘΑΡΘΟΥΝΕ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ