ΑΚΜΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΥ ΤΡΙΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΑΚΜΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΟΚΤΟΝΟΥ ΤΡΙΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF

Ἡ τεσσαρακοστὴ ἕκτη ἐπέτειος ἀποκαταστάσεως τῆς δημοκρατίας βρίσκει τὴν χώρα στὸ σημεῖο τῆς μεγαλύτερης παρακμῆς της στὴν ἱστορία τῶν ἑκατὸν ἐνενῆντα δύο ἐτῶν ὑπάρξεως τοῦ νεωτέρου ἑλληνικοῦ κράτους.

Κατὰ μεγάλη εἰρωνεία τῆς ἱστορίας, ὁ ἑορτασμὸς τῆς ἐπετείου ἀπὸ τὸν ἐπίσημο πολιτικὸ κόσμο συμπίπτει μὲ τὴν μετατροπὴ τῆς Ἁγίας Σοφίας σὲ τζαμὶ -πεντακόσια ἑξῆντα ἑπτὰ ἔτη μετὰ τὴν πρώτη της μετατροπ ἀπὸ τὸν Μωάμεθ, τὸν πορθητὴ τῆς Κωνσταντινουπόλεως-, τουρκικὸς στόλος βρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὸ Καστελόριζο ἀμφισβητῶντας ἀνοικτὰ τὴν ἑλληνικὴ κυριαρχία στὸ μισὸ Αἰγαῖο καὶ ὁ Τούρκος πρόεδρος παρίσταται στὴν βέβηλη προσευχὴ τῶν μουσουλμάνων στὴν Ayasofya Cammi, ἐπιλέγοντας γι’ αὐτὴν τὴν τελετὴ τὴν ἡμερομηνία ὑπογραφῆς τῆς ταπεινωτικῆς γιὰ τὴν Ἑλλάδα συνθήκης τῆς Λωζάννης, τὴν ὁποία ἡ νεοοθωμανικὴ Τουρκία θέλει νὰ ἀναθεωρήσει.

Read more

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΛΑΟ ΤΟΥΣ

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΛΑΟ ΤΟΥΣ

Ἡ σημερινὴ κατάσταση τοῦ «πολιτικοῦ κόσμου» δὲν ἀπέχει οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὴ γενικὴ κατάσταση τοῦ περιούσιου λαοῦ καὶ ἀποτελεῖ ἐπίσης ἰσχυρότατο ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἐκλογίκευση τῆς ἐθνικῆς πολιτικῆς. Ἄν ὁ «πολιτικὸς κόσμος» κάποτε ἐμφανίζεται χειρότερος ἀπὸ τὸν «λαό», ἐνῶ εἶναι ἁπλῶς ἴδιος, ὁ λόγος εἶναι ὅτι ὁ «λαός» ἤ ὅσοι μιλοῦν ἑκάστοτε στὸ ὄνομά του ἔχουν ἕνα τακτικό πλεονέκτημα ἀπέναντι στὸν «πολιτικό κόσμο»: μποροῦν νὰ τὸν ἀποκαλοῦν ἀνίκανο ἡ διεφθαρμένο χωρὶς νὰ φοβοῦνται δυσάρεστες συνέπειες -ἀπεναντίας μάλιστα, ἀποκτοῦν πολύτιμους καὶ ἐξαργυρώσιμους τίτλους δημοσίων κηνσόρων. Ἀλίμονο ὅμως σ’ ἕναν κοινοβουλευτικὸ πολιτικὸ ἄν τολμήσει νὰ ἀποκαλέσει τὸν δῆμο ἠλίθιο ἤ ἰδιοτελῆ κι ἀδιάφορο γιὰ τὸ ἐθνικό μέλλον ˙ἡ σταδιοδρομία του σέ μεγάλο βαθμό ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἱκανότητά του νὰ ἐγκωμιάζει τὶς μεγάλες ψυχικὲς ἀρετὲς καὶ τὴν εὐθυκρισία ἤ τοὐλάχιστον τὸ ἀλάνθαστο ἔνστικτο «τοῦ λαοῦ μας». Ὡστόσο δὲν ἔχουμε ἐνδείξεις γιὰ νὰ ὑποθέσουμε ὅτι πολλοὶ Ἕλληνες πολιτικοὶ στὶς ἡμέρες μας ἀντιμετωπίζουν τὸ δίλημμα τῆς ἐπιλογῆς μεταξὺ παρρησίας καὶ σταδιοδρομίας. Εἶναι οἱ ἴδιοι, στὴ μέγιστη πλειοψηφία τους, τόσο ζυμωμένοι μὲ τὶς διάφορες (ὄχι ἀναγκαία τὶς ἴδιες πάντοτε) ἐκφάνσεις ἐκείνου ποὺ συνιστᾶ τὴ σημερινὴ ψυχοπνευματικὴ ἐξαθλίωση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὥστε δὲν χρειάζεται κἄν νὰ κρύψουν μιὰ περιφρόνηση, τὴν ὁποία δὲν ἔχουν ἀρκετὸ ἐπίπεδο γιὰ νὰ αἰσθανθοῦν ˙μᾶλλον θαυμάζοντας τὸν λαὸ θαυμάζουν τὸν ἑαυτό τους ὡς ἡγέτη του καὶ μᾶλλον δείχνοντας κατανόηση πρὸς τοὺς ἄλλους ἐπαιτοῦν ἐπιείκεια γι’ αὐτοὺς τοὺς ἴδιους. Μεταξύ τους ἔχει ἄλλωστε ἐμπεδωθεῖ, ἄν ὄχι ἡ ξεκάθαρη συνείδηση, πάντως ἡ πρακτικὴ τοῦ ὅτι ἀποτελοῦν κι αὐτοί, ὅπως καὶ ὅλες οἱ ἄλλες κοινωνικές ὁμάδες, κλάδο μὲ εἰδικὰ συμφέροντα, μὲ μόνη τὴ διαφορά ὅτι ὁ κλάδος αὐτὸς ἐξυπηρετεῖ τὰ εἰδικά του συμφέροντα διαχειριζόμενος ἤ ἐκποιῶντας τὰ γενικὰ συμφέροντα πρὸς ὄφελος πολυπληθέστατων τρίτων. Ἡ ἀκραία καὶ ὀλεθριότερη περίπτωση αὐτῆς τῆς πρακτικῆς ἦταν ἡ ἔνταξη τῆς χώρας στὸν δρόμο τοῦ παρασιτικοῦ καταναλωτισμοῦ καὶ ἡ ἐκσυγχρονισμένη ἐμπέδωση τοῦ κοινωνικοῦ παρασιτισμοῦ μὲ ἀντάλλαγμα τὴν εὔνοια «τοῦ λαοῦ», ἤτοι τὴ νομή τῆς ἐξουσίας. Ἕνας τέτοιος «πολιτικὸς κόσμος» δὲν θὰ εἶναι ποτὲ ἱκανὸς ὡς σύνολο νὰ θέσει καὶ νὰ λύσει τὸ πρόβλημα τῆς ἐθνικῆς πολιτικῆς καὶ τῆς ἐθνικῆς ἐπιβίωσης παρὰ μόνον εὐκαιριακὰ καὶ φραστικά ˙εἶναι ὁ ἴδιος ὄχι μόνο προαγωγός, ἀλλὰ καὶ προϊόν τοῦ κοινωνικοῦ παρασιτισμοῦ, ἀνήμπορος ὡς ἐκ τῆς φύσεώς του νὰ ἀντιταχθεῖ στὸν «λαὸ», ὅταν ὁ «λαὸς» ἀπαιτεῖ τὴν ἐκποίηση τοῦ ἔθνους γιὰ νὰ καταναλώσει περισσότερα καὶ νὰ ἐργασθεῖ λιγότερο. Πέρα ἀπ’ αὐτό, εἶναι ἀνίκανος νὰ κάνει κάτι τί διαφορετικὸ ἀπ’ ὅ,τι κάνει λόγω τοῦ ἐπιπέδου καὶ τοῦ ποιοῦ του. Ὅτι ὁ σημερινὸς ἑλληνικὸς «πολιτικὸς κόσμος», κοινοβουλευτικὸς καὶ ἐξωκοινοβουλευτικός, ἀποτελεῖται ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἀπὸ πρόσωπα ἐλαφρὰ ἕως φαιδρά, δὲν ἀποτελεῖ κἄν κοινὸ μυστικό ˙ἀποτελεῖ πηγὴ δημόσιας θυμηδίας, συχνὰ μὲ τὴ σύμπραξη τῶν ἴδιων τῶν διακωμωδούμενων. Οἱ λίγοι, ποὺ ἔχουν γνώση καὶ συνείδηση, ποὺ κάτι εἶχαν καὶ κάτι διατηροῦν μέσα στοὺς ρηχούς, καριερίστες ἤ ἁπλῶς ψευτόμαγκες συναδέλφους τους, καταπίνουν κι αὐτοὶ τὴ γλώσσα τους ἤ μιλοῦν μὲ πρόσθετες περιστροφὲς ὅταν τὰ θέματα γίνονται ὁριακὰ γιὰ τὴν πολιτική τους ἐπιβίωση.

Παναγιώτης Κονδύλης, Προϋποθέσεις, παράμετροι καὶ ψευδαισθήσεις τῆς ἐθνικῆς πολιτικῆς
(Ὁ τίτλος τῆς ἀναρτήσεως εἶναι δικός μας – ΕΛΛΗΝΙΚΩΣ ΔΙΕΞΕΡΧΟΜΑΙ)

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ-ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ-ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Σὲ αὐτὸ τὸ ἄρθρο θὰ προσπαθήσω νὰ καταδείξω τὴν τακτικὴ καὶ τὶς μεθόδους ποὺ πρέπει νὰ χρησιμοποιηθοῦν γιὰ τὴν καταστροφὴ ἑνὸς πολιτισμοῦ, τοῦ δικοῦ μας φυσικά. Δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀκολουθήσετε τὰ παρακάτω ἐπιδεικνύοντας τὴν δέουσα προσοχή. Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι ὅσοι θέλουν νὰ τὸν καταστρέψουν δὲν θὰ τὰ πάρουν εἴδηση!
Τὰ σημεῖα ποὺ ἀκολουθοῦν προέρχονται ἀπὸ τὴν σημερινὴ προοδευτικὴ ἰδεολογία, ἡ ὁποία συνίσταται ἀπὸ τὸ ἰδεολογικὸ φάσμα ποὺ κυμαίνεται ἀπὸ τὸν δημοκρατικὸ σοσιαλισμὸ μέχρι τὸν νοσταλγικὸ κομμουνισμό καὶ ἀπὸ τὸν ἀτομικισμὸ μέχρι τὸν ὑπερπροστατευτισμό, ποὺ μὲ τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλον συγκεκαλυμμένο τρόπο ἀποσκοποῦν στὸ νὰ καταστρέψουν κάθε ἴχνος συλλογικῆς ταυτότητας.

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΣΤΟ ΕΝΖΥΜΟ Ε΄